Dat je denkt dat je het weet en dat het dan toch heel anders
blijkt te kunnen zijn… Gisteren hadden Jeroen en ik naar aanleiding van het
bezoeken van Oak Hill Academy het idee dat wat we daar gezien hadden, dát zou
moeten zijn hoe een Aspirations-school eruitziet. Hoe totaal anders was Rivers
Academy… Oak Hill, Jeroen schreef het gisteren al, ademt Aspirations. In werkelijk
alles, de gesprekken, de borden aan de muren, het werk dat aan de plafonds
hangt, de opbouw van het curriculum, is het aspirations framework zo ‘all over
the place’ dat het niet te missen is, ook niet voor iemand die het boek van
Quaglia en Corso niet gelezen heeft of anderszins van hun werk heeft gehoord.
Dat alles vonden we niet in Rivers Academy, hoewel het bord bij de ingang van de school meteen een quote van Quaglia toont: “To be able to dream about the future while being inspired in the present to reach those dreams.”
Dat alles vonden we niet in Rivers Academy, hoewel het bord bij de ingang van de school meteen een quote van Quaglia toont: “To be able to dream about the future while being inspired in the present to reach those dreams.”
 |
| Leerlingenwerk op Rivers Academy |
 |
| Leerlingenwerk op Oak Hill |
Een kans geven
Het blijkt een rode draad te zijn in de gesprekken met leerlingen en staf die we deze ochtend op Rivers mochten hebben. Feltham, de buurt waarin deze school staat, is geen rijke buurt. Er zitten hier veel kinderen op school uit moeilijke sociale omgevingen. Wat deze school wil is deze leerlingen een kans bieden in het leven. De directrice van de school, die ons een groot deel van de school heeft laten zien, herhaalde dat steeds maar weer. De ‘Why’ (Sinek) is volstrekt helder: “Alles wat we doen, doen we om deze kinderen een kans te geven in het leven. Onze leerkrachten gaan tot het uiterste om deze kinderen zo goed mogelijk voor te bereiden op het leven in de maatschappij.”
Het blijkt een rode draad te zijn in de gesprekken met leerlingen en staf die we deze ochtend op Rivers mochten hebben. Feltham, de buurt waarin deze school staat, is geen rijke buurt. Er zitten hier veel kinderen op school uit moeilijke sociale omgevingen. Wat deze school wil is deze leerlingen een kans bieden in het leven. De directrice van de school, die ons een groot deel van de school heeft laten zien, herhaalde dat steeds maar weer. De ‘Why’ (Sinek) is volstrekt helder: “Alles wat we doen, doen we om deze kinderen een kans te geven in het leven. Onze leerkrachten gaan tot het uiterste om deze kinderen zo goed mogelijk voor te bereiden op het leven in de maatschappij.”
Een groot verschil
We begonnen met een gesprek met de leerlingen van het eerste jaar – Year seven.
Jeroen en ik dachten vrolijk verder te gaan waar we gisteren gebleven waren: met deze leerlingen praten over de ‘principles and conditions’. Dat pakte echter totaal anders uit. Deze leerlingen zijn trots op hun school, spraken erover met liefde en respect, waarderen de relatie met hun leerkrachten en gaven aan welke dingen ze fijn vonden en waarom ze voor deze school hebben gekozen, maar ze kennen het Aspirationsjargon niet. Ze weten ervan, ze weten dat deze zaken op school een belangrijke rol spelen, maar ze vonden het moeilijk om te vertellen op welke manier dat gebeurt en wat dat voor henzelf betekent.
Het maakt meteen een groot verschil duidelijk tussen deze school en Oak Hill. Rivers is ongetwijfeld een geweldige school. Het hele gebouw en de manier waarop leerlingen en staf zich gedragen ademt orde, rust, regelmaat en doelgerichtheid.
In de gangen vind je vele in een gestileerd lettertype aangebrachte quotes van mensen die voor de leerlingen belangrijk zijn, ‘heroes’ in Aspirationsjargon. Verder is het clean, leeg en netjes. Of: opgeruimd, overzichtelijk en doelmatig. Het werk van leerlingen dat aan de muur is aangebracht is speciaal geselecteerd en hangt achter een glazen plaat op een bord in lijsten.
We begonnen met een gesprek met de leerlingen van het eerste jaar – Year seven.
Jeroen en ik dachten vrolijk verder te gaan waar we gisteren gebleven waren: met deze leerlingen praten over de ‘principles and conditions’. Dat pakte echter totaal anders uit. Deze leerlingen zijn trots op hun school, spraken erover met liefde en respect, waarderen de relatie met hun leerkrachten en gaven aan welke dingen ze fijn vonden en waarom ze voor deze school hebben gekozen, maar ze kennen het Aspirationsjargon niet. Ze weten ervan, ze weten dat deze zaken op school een belangrijke rol spelen, maar ze vonden het moeilijk om te vertellen op welke manier dat gebeurt en wat dat voor henzelf betekent.
Het maakt meteen een groot verschil duidelijk tussen deze school en Oak Hill. Rivers is ongetwijfeld een geweldige school. Het hele gebouw en de manier waarop leerlingen en staf zich gedragen ademt orde, rust, regelmaat en doelgerichtheid.
In de gangen vind je vele in een gestileerd lettertype aangebrachte quotes van mensen die voor de leerlingen belangrijk zijn, ‘heroes’ in Aspirationsjargon. Verder is het clean, leeg en netjes. Of: opgeruimd, overzichtelijk en doelmatig. Het werk van leerlingen dat aan de muur is aangebracht is speciaal geselecteerd en hangt achter een glazen plaat op een bord in lijsten.
In de lessen was veel overeenkomst te vinden met de manier
waarop op Oak Hill wordt lesgegeven. De meeste lessen waren leerkrachtgestuurd.
Er is weinig sprake van samenwerken en werken in groepen hebben we niet gezien.
Op de gangen is ook geen leerling te vinden. Bij de ouderejaars leerlingen die
we mochten spreken ontdekten we dat ze wel leren samen te werken, door elkaars
werk te beoordelen. “Ze weten net zoveel van de stof als de docent, voor zover
het gaat om manier waarop het werk beoordeeld moet worden,” vertelde de
directrice. Ook deze leerlingen gaven aan dat ze het fantastisch vonden op hun
school, met veel duidelijkheid, met leerkrachten die zich om hen bekommeren, met
de hoge verwachtingen die leerkrachten van hen hebben en die ze ‘dus ook’ van
zichzelf leren te hebben.
Student Voice after
all…
Als laatste spraken we drie leerkrachten. Alle drie waren ze keurig in pak, zelfs de gymleerkracht had een overhemd onder zijn trainingsjack. Ze vertelden ons hetzelfde als de directrice al had gedaan: kinderen met een ingewikkelde achtergrond een kans geven en de belangrijke rol die orde en structuur daarin spelen.
Dat betekent niet dat er geen ruimte is voor de mening van de leerlingen. De adjunct vertelde dat leerlingen bijvoorbeeld een aandeel hebben in het solicitatieproces van nieuwe leerkrachten: “If students don’t like their teachers, it’s just not going to work.” Een prachtig voorbeeld van hoe leerlingen mee bepalen hoe de omgeving eruitziet waarin zij moeten werken en presteren.
Als laatste spraken we drie leerkrachten. Alle drie waren ze keurig in pak, zelfs de gymleerkracht had een overhemd onder zijn trainingsjack. Ze vertelden ons hetzelfde als de directrice al had gedaan: kinderen met een ingewikkelde achtergrond een kans geven en de belangrijke rol die orde en structuur daarin spelen.
Dat betekent niet dat er geen ruimte is voor de mening van de leerlingen. De adjunct vertelde dat leerlingen bijvoorbeeld een aandeel hebben in het solicitatieproces van nieuwe leerkrachten: “If students don’t like their teachers, it’s just not going to work.” Een prachtig voorbeeld van hoe leerlingen mee bepalen hoe de omgeving eruitziet waarin zij moeten werken en presteren.
Flabbergasted
En toen was het voorbij. Nadat we ook nog Space Studio hadden bezocht (Zie het verslag van Jeroen), liepen we – op aanraden van de mensen van Rivers gingen we gewoon lopend – richting het station van Feltham. De eerste paar minuten hebben we niet zoveel tegen elkaar gezegd, het hoofd vol van alle dingen die we hadden gezien, maar vooral ook misschien wel van verbazing. Wat wij immers hadden bedacht over hoe een school met een Aspirations framework eruit zou moeten zien, is helemaal niet hoe Rivers het heeft geïmplementeerd. Food for thought dus. In het allerbeste koffietentje in Londen ever hebben we er lang over gesproken en ook tijdens het tikken van dit verslag – Jeroen maakt ondertussen het verslag over Space Studio – onderbreken we elkaar regelmatig om iets op te merken of de ander iets te vragen.
En toen was het voorbij. Nadat we ook nog Space Studio hadden bezocht (Zie het verslag van Jeroen), liepen we – op aanraden van de mensen van Rivers gingen we gewoon lopend – richting het station van Feltham. De eerste paar minuten hebben we niet zoveel tegen elkaar gezegd, het hoofd vol van alle dingen die we hadden gezien, maar vooral ook misschien wel van verbazing. Wat wij immers hadden bedacht over hoe een school met een Aspirations framework eruit zou moeten zien, is helemaal niet hoe Rivers het heeft geïmplementeerd. Food for thought dus. In het allerbeste koffietentje in Londen ever hebben we er lang over gesproken en ook tijdens het tikken van dit verslag – Jeroen maakt ondertussen het verslag over Space Studio – onderbreken we elkaar regelmatig om iets op te merken of de ander iets te vragen.
Anders
Is een Aspirationsschool nou een school zoals Oak Hill, waar de terminologie letterlijk in de lucht hangt, of kan een school zoals Rivers, buitengewoon bewust van dat ene duidelijke doel, waarvan why én how én what tot in detail lijken uitgewerkt, namelijk deze kinderen een kans bieden, ook een Aspirationsschool zijn? Kijkend naar Quaglia’s quote wel, natuurlijk. Als er ergens doelmatig en doelgericht wordt gewerkt aan ‘being inspired to work towards your dream’, dan is het hier wel. Maar er zullen veel meer scholen zijn die dat hebben. Die, onder een allicht iets andere vlag hetzelfde proberen te doen voor hun leerlingen.
We zijn er niet helemaal uit. Misschien valt ons gevoel het beste uit te leggen door wat we ergens vanmiddag tegen elkaar zeiden: “Als we Rivers als eerste hadden bezocht, zouden we enthousiast geweest zijn over de school, maar ook een lichte teleurstelling niet hebben kunnen onderdrukken, omdat we een heel ander idee hebben over hoe een school eruitziet waar het Aspirations framework is geïmplementeerd.”
Is een Aspirationsschool nou een school zoals Oak Hill, waar de terminologie letterlijk in de lucht hangt, of kan een school zoals Rivers, buitengewoon bewust van dat ene duidelijke doel, waarvan why én how én what tot in detail lijken uitgewerkt, namelijk deze kinderen een kans bieden, ook een Aspirationsschool zijn? Kijkend naar Quaglia’s quote wel, natuurlijk. Als er ergens doelmatig en doelgericht wordt gewerkt aan ‘being inspired to work towards your dream’, dan is het hier wel. Maar er zullen veel meer scholen zijn die dat hebben. Die, onder een allicht iets andere vlag hetzelfde proberen te doen voor hun leerlingen.
We zijn er niet helemaal uit. Misschien valt ons gevoel het beste uit te leggen door wat we ergens vanmiddag tegen elkaar zeiden: “Als we Rivers als eerste hadden bezocht, zouden we enthousiast geweest zijn over de school, maar ook een lichte teleurstelling niet hebben kunnen onderdrukken, omdat we een heel ander idee hebben over hoe een school eruitziet waar het Aspirations framework is geïmplementeerd.”
Verslag bezoek River Space
Na het bezoek aan Rivers Academy maakten we de oversteek naar het prachtige gebouw waar Space Studio is gevestigd. Het gebouw is deze week op dinsdag (24 januari 2017) officieel geopend. Bijna waren we hiervan dus getuige geweest. We steken de ‘speelplaats’ over en mochten ook ons hier weer melden en als bezoeker tekenen voor aanwezigheid en een badge omhangen.
De studenten van year 11 zaten al op ons te wachten in de hal en we gingen een ruimte binnen waar we samen konden spreken over the guiding principles. 6 leerlingen die hadden gekozen voor deze school. Een school die is gevestigd naast Rivers Academy, maar die een totaal andere werkwijze heeft. Eén van de leerlingen weet dit helder te verwoorden. Deze school is meer volwassen en de leerkrachten staan niet boven de leerlingen, maar ze zijn gelijk aan de leerlingen. Zij vond dit duidelijk heel belangrijk. Tijdens het gesprek is mij ook 1 zin van haar bijgebleven: “It’s about the environment and the way HOW you learn, not WHAT you learn.” Hiermee gaf zij te kennen dat zij later niet de wereld in zou gaan van de luchtvaart, maar dat zij wel koos voor de wijze van leskrijgen. Deze school is namelijk gelegen dicht bij het vliegveld van Heathrow en de school maakt dankbaar gebruik van deze situatie om een link te leggen tussen het leren en de maatschappij. Zo worden ook daadwerkelijk bedrijven binnengehaald en worden aan de leerlingen problemen voorgelegd die zij moeten oplossen en waarvan ze de oplossing vervolgens presenteren aan ‘the companies’.
Wij bespeuren ook een verschil tussen Rivers & Space. Bij de eerstgenoemde is alles heel clean en zitten de leerlingen in een lokaal en is het de leerkracht die je hoort en de leerlingen aanstuurt. Het is hier duidelijk dat er verwachtingen zijn en dat wordt ook door de leerlingen benoemd (high aims). Deze hoge verwachtingen zien wij overigens terug in alle 3 de scholen. Bij de tweede school is het echter zo dat de rol van de leerkracht van een hele andere orde is. De leerlingen werken in de klassen, maar er zijn ook veel leerlingen buiten de klassen te vinden. Ze werken veelal met een laptop of mobiel. Leuk om te zien dat bij binnentreden van een klas 1 jongen snel het spelletje wegklikt waar hij op dat moment mee bezig was. Hij vervolgt zijn weg door te scrollen door een lap tekst waar hij ‘druk doende’ mee gaat werken.
Deze leerlingen weten wat ze met hun toekomst willen en de leerkrachten helpen de leerlingen dit te bereiken. Het is zichtbaar dat ze vertrouwen hebben om actie te nemen. Dit type onderwijs is zo krachtig, omdat het betekenis heeft voor de leerlingen. Ze werken aan een onderzoek of aan een product en er ligt niet vast wat de uitkomst zal zijn. Ze zijn samen bezig met het creëren van onderwijs. De leerling leert van de leerkracht en de laatste leert ook van de leerling. De manier van werken doet ons denken aan het Technasium in Nederland.
The 8 conditions zijn wel aanwezig op deze school, maar niet zo zichtbaar als in Oak Hill gisteren. We hebben wel gezien op een poster dat de conditions zijn gepland in het curriculum, maar we hebben ze niet zichtbaar gezien in de praktijk.
De studenten van year 11 zaten al op ons te wachten in de hal en we gingen een ruimte binnen waar we samen konden spreken over the guiding principles. 6 leerlingen die hadden gekozen voor deze school. Een school die is gevestigd naast Rivers Academy, maar die een totaal andere werkwijze heeft. Eén van de leerlingen weet dit helder te verwoorden. Deze school is meer volwassen en de leerkrachten staan niet boven de leerlingen, maar ze zijn gelijk aan de leerlingen. Zij vond dit duidelijk heel belangrijk. Tijdens het gesprek is mij ook 1 zin van haar bijgebleven: “It’s about the environment and the way HOW you learn, not WHAT you learn.” Hiermee gaf zij te kennen dat zij later niet de wereld in zou gaan van de luchtvaart, maar dat zij wel koos voor de wijze van leskrijgen. Deze school is namelijk gelegen dicht bij het vliegveld van Heathrow en de school maakt dankbaar gebruik van deze situatie om een link te leggen tussen het leren en de maatschappij. Zo worden ook daadwerkelijk bedrijven binnengehaald en worden aan de leerlingen problemen voorgelegd die zij moeten oplossen en waarvan ze de oplossing vervolgens presenteren aan ‘the companies’.
Wij bespeuren ook een verschil tussen Rivers & Space. Bij de eerstgenoemde is alles heel clean en zitten de leerlingen in een lokaal en is het de leerkracht die je hoort en de leerlingen aanstuurt. Het is hier duidelijk dat er verwachtingen zijn en dat wordt ook door de leerlingen benoemd (high aims). Deze hoge verwachtingen zien wij overigens terug in alle 3 de scholen. Bij de tweede school is het echter zo dat de rol van de leerkracht van een hele andere orde is. De leerlingen werken in de klassen, maar er zijn ook veel leerlingen buiten de klassen te vinden. Ze werken veelal met een laptop of mobiel. Leuk om te zien dat bij binnentreden van een klas 1 jongen snel het spelletje wegklikt waar hij op dat moment mee bezig was. Hij vervolgt zijn weg door te scrollen door een lap tekst waar hij ‘druk doende’ mee gaat werken.
Deze leerlingen weten wat ze met hun toekomst willen en de leerkrachten helpen de leerlingen dit te bereiken. Het is zichtbaar dat ze vertrouwen hebben om actie te nemen. Dit type onderwijs is zo krachtig, omdat het betekenis heeft voor de leerlingen. Ze werken aan een onderzoek of aan een product en er ligt niet vast wat de uitkomst zal zijn. Ze zijn samen bezig met het creëren van onderwijs. De leerling leert van de leerkracht en de laatste leert ook van de leerling. De manier van werken doet ons denken aan het Technasium in Nederland.
The 8 conditions zijn wel aanwezig op deze school, maar niet zo zichtbaar als in Oak Hill gisteren. We hebben wel gezien op een poster dat de conditions zijn gepland in het curriculum, maar we hebben ze niet zichtbaar gezien in de praktijk.
